too hasty II

Wow ang bilis! May sagot agad sa aking panawagan

Tama nga naman daw, na minsan iniisip mo lang na gusto mo. Kumbaga, nachachallenge ka kaya ipinipilit mo… pinapasakitan mo ang sarili mo sa bagay na hindi mo naman tlaga gusto.

Pero gaya ng dumi sa kaldero, mahirap nga namn bitiwan. Para daw bubble gum, napakalagkit. Di mo sinasadyang maupuan, di mo rin matanggal. Ang pantalon mo di mo na magamit hanggang sa maluluma na. ayon sinira lang ng bubble gum, na iniwan ng isang taong walang pakialam.

too hasty

Ewan ko ba at ano pumasok sa isip ko naisipan ko idownload ang ‘sa kanya’ ng mymp. Di naman pangit ang kanta, masyado lang masaklap. Isama mo pa na sira ang file… first part lang tumutugtog.

Sa kanya pa rin… aruy. Hindi na dapat buhay ang alaala, pinatay na yan. Sa totoo lang non- existent naman yan e. talong talo ka dyan.

Ito’y wala sakin… b-a-k-i-t h-a-n-g-g-a-n-g n-g-a-u-n nagdurugo pa rin. (susme, imahinasyon mo lang yan.)

Ngaun nag iisa… lagi naman

Kung iisipin mo di ka rin sasaya sa bagay na pilit, sa bagay na di talaga sayo.

Kaya ibaon mo na yan!! ( alam ko binabasa mo to…makinig ka naman)

katangahan sabay TALON

Ang katangahan ko dinadala nanaman ako sa kung saan saan. Pinapahirapan ko nanaman ang sarili ko. Nilulubos ko na ang pagbblog, ang saya e.

Habang may time pa, pproblemahin ko na ang iisipin ko bukas para ready na ko. E ang problema as usual, hindi ung ineexpect mo ang mangyayari. Aun caught off guard ka nanaman. Natanga ka nanaman. Ewan ko ba, sadya akong pinagkaitan ng tamang panghusga…

Naghuhukay nanaman ako ng hukay, tapos TALON! Gaga ka talaga. Masokista siguro ko, sinasaktan ang sarili. Kasi sa pagiisip ko kanina habang nakaupo sa sahig at naiinitan… ako lang pala ang may gawa ng sakit ko. Siguro may contribution din ang iba, pero halos lahat galing sakin. Iniisip ko lang, ang hukay . tapos saka ko tatalon at habang nandun, madilim, (sana man lang nilagyan ko ng ilaw diba?) iisipin ko kung kasalanan ko ba? Tapos marrealize ko ako lang pala. So un gawa ulit ng bagong hukay…TALON ulit, gaya ng dati.

...

tapak tapaku ulit

ligaw ako e, kung san san nagkakalat.:)

...

Ang saya nagsusulat na ulit ako. Ang sarap ng feeling, kahit wala pa rin itong kwenta na prove ko na na di pa ko tuluyang nabobobo. Nakakatakot lang ang magsulat ulit. Di gaya dati, ang srap ng pakiramdam. Ngaun may halo ng takot.Kasi tuwing nagsusulat ako may danger, na maisip kong pinanganak ako para magsulat. Katakot tlaga. Para kong itatapon ang pinaghirapan ko sa arki, hindi pa naman ako practical na tao. Kapag napagtanto ko na writing talaga ang buhay ko, di malayong itapon ko na lahat ng bagay na konek sa arki. Brrr….. bakit parang lumakas ang aircon?

Di naman siguro, kasi decided na talaga ko na ayaw ko matuto magsulat, feeling ko mawawalan na ko ng authority sa isusulat ko. Sa palagay ko lang naman un. Tama lang siguro na arki ang kinuha ko, para ang pagsusulat ng walang kakwenta kwentang bagay ang outlet ko, kundi sasabog ako.

Sa 3 taong paghihirap sa kolehiyo, bilang lang sa daliri ang magandang bagay na narinig ko sa mga gawa ko. Ang mga naaalala ko e ung galing sa spongklongs… ang mga kaibigan kong pinagtyatyagaan ako. Naaalala ko nung bata pa ako…..

Ay mali, kailan lang pala ito, si gigs lam ko di mo mababasa pero kwento ko na rin. May gawa ako dati sa bi mo simple pero may dating. Ung ‘may dating’ part inadd ko na lang ata sa utak ko. Ang sinabi mo lang ata, simple. Ok lang, masaya na ko dun. Si nancy, may sinabi dati…astig ung concept nayan… baka imagination ko lang din, pero masaya pa rin. Si nikki,ang babu ng kanyang babu( nakikisawsaw lang ) lam mong di ako cut to be an architect, e di nga ko marunong magdrawing e, pero alam mo na pinaghihirapan ko to. Karamay kita sa frustration sa mga design na wlang puso. Naks!!!!!!!! Nakakakilabot! Pareho nating mahal ang History at Theory of Arki… mahal natin… ang saya, napag usapan na rin natin na gusto natin sana dumating ang panahon na makakapagturo tayo. Ako alam ko privilege talaga un, kasi kung bano ang mga prof natin sa subject na un, di ko siguro mamahalin ng todo ang arki. Wow! Ilang beses ko na ginamit ang word na mahal….

Bulong ko lang: mahal ko rin kayo, spongklongs, kailangan ko na sabihin ngaun habang di pa ko nandidiri sa emotions na ito…hehe. Kahit madalas di ako nakakasama sa lakad, kahit harsh ako, kay koko lang naman, kahit parang wala akong pakialam sa inyo, e mahal ko kayo. Salamat sa pagtyatyaga. Kailangan lang ako katukin para magising…

Tama na un, at baka maiyak ako. Nakanams! Di na mauulit yan.

Di bale dalawa lang naman ang naliligaw sa blog na to, ako (yes, binabasa ko ito, minsan natatawa ko ako pala yon) at ang buset ng akala mo magcocomment mga nag aadvertise pala ng insurance. Insured na po ako,salamat na lang.

...

tapak tapak

...

Hmm… matagaltagal na rin. Dapat sinusulit ko na ang oras dito dahil kapg nag pasukan mabobobo nanaman ako. Sa totoo lang nung college nagsimula ang kabobohan ko. Ang saya naman milestone pala ito, unang post ko na tagalog.

Ang sarap ng walang ginagawa. Kaya lang parang mas masaya magtamad tmaran kapag may class, ung tipong may ipapass kang plate kinabukasan , kasi alam mo hindi mo dapat ginagawa un. Minsan masaya talaga ang bawal.

Sa totoo lang sayang lang ang bakasyon na to sakin. Pagpasok ko sa june, patay nanaman ako. Papasok ng walang alam. Kagaya ng ginawa ko 3 years ago, ng maisipan kung pasukin ang unknown world of architecture na ngaun ay arkitorture na. kung tutuusin, gusto ko talaga to, may pakiramdam ka na dito ka dapat. Kaya lang di gaya ng iba kong kaklase na bata pa lang (o high school pa lang) e pinapangarap na to at may talento sa bagay na to, ako, kapag malapit na malaglag hirap humanap ng dahilan para kumapit. Kung sana maliit pa lang ako lam ko pinanganak ako para maging architect sasabihin ko sa sarili ko na ito talaga ang calling ko. E ang inaabot mo, kagaya nga ng sabi ko dati ‘palapit ang layo’

Palagi kong naiisip mayabang talaga ko. 2 university lang ang kinuhanan ko ng ET. UP at Ust. Sa parehong yan tumapak ako dala ang application form, may nakasulat na kursong wala namang direkson. Salamat sa kabobohan ko sa math, at di ako tinanggap ng UP. May konswelo naman, sa huli nakalagay ung math kasi dun sa ibang test e na amaze ako sa grade ko. Math lang ang malaking panira. Pero sa arkitektura ng ust pumasa ko. Nakakatawa nga kasi bano ung drawing test ko dun.

Ngaun 2 taon na lang (sana) tapos na. naiisip ko nag eenjoy naman ako, kahit sirang sira na ang body clock ko. Naiisip ko, gusto ko pinasukan ko. Tama lang na nandito ako. Pero di naman palaging ganun. Minsan naiisip ko kung natanggap kaya ako sa UP at broadcast com ang kinukuha ko, ganun din kaya ang sasabihin ko? Sasabihin ko rin bang gusto ko na broadcast com ang pinasukan ko, tama lang na nandito ako? Kung dun kaya ako napunta, maiisip ko pang mag shift sa arki?

Haaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaay………………………………………………….

Ang naiisip ko dapat wala ng ganito ngaun. 2 taon na lang konti na lang pede mo nang tawagin ang sarili mong architect. Sa totoo lang hindi. Kasi habang kinukuha ko ang kursong to, lalo ko naiisip hindi lang to tungkol sa pagtatayo ng bahay, hindi lang sa pagtatyo ng mamahaling hotel o condo o kung ano mang building na pipirmahan ko ang drawings. Ayokong maging practical na architect, practical kumbaga basta malaki ang kita, bahala na kung pangit, bahala na kung ung bahay di naman gusto tirahan. Ayoko ng ganun, gusto ko ung gagawin ko, kagaya ng sabi ng prof ko, e “wowness” kasi nga naman gagawa ka rin lang pagbutihin mo na. ung tipong pagpasok ng tao e, masisiyahan siya ung may feeling ng ‘elatedness’ ung wow gusto ko ulit pumunta sa building na to. Siguro nga tlagang mahal ko ang architecture…kasi teary-eyed na ko at sinisipon.

Dati sa acad kapag di ko na tlaga kaya gumawa pinapass ko na kahit di tapos kesa naman singko e tress na lang, aba e buong summer ko un pagsisisihan no?! pero kapag sinuwerte at naging architect ako, din na pede yon. I aabandon ko na lang ang title ko at ‘mag-eearn a living sa ibang paraan’ kesa dumihan ang pangalan ng architecture sa bara barang gawa.

...

my cousins wedding today...
lost by default today...
no one to talk to today...
wow this is depressing...

oh well

we had to meet my uncle 7pm last night, 2 minutes before we left it was pouring. summer. nuff said. we were in tagaytay past 11. and my ever so cute nephew is still wide awake----thanks to the knee deep tub. ang cute niya grabe!! last time i saw him was our xmas reunion. but of course he doesn't recognize me. he was just wondering what the shining shimmering things were on my mouth and why the hell my hair is too long----or too magulo at that. his cuteness woke me up at some crazy time in the morning,cause of his wailing...but the next morning he was back to his cuteness again so that's ok.

the wedding went along fine. no breakfast for me, by the time we reached the reception i was so starved, there was something different with the food. if it wasn't unethical i would have stuffed some of those little cakes they have in my pouch... oh well, again.

i'm getting really bored by this post

...

a footprint left

resurrect

I’ve decided to resurrect the long lost livejournal account… I’ve finally figured out the password. Still haven’t decided what the difference between here and there and further and furthermore, so I’ll just continue leaving footprints on all of them till I get tired decide. :)

finally

wow...
i missed this. i think i've been stuck for too long at home. as usual my loner self seeked solitude, and for more than two weeks methinks, i've been evading the world. i seriously don't know why. there must something terribly wrong with me.

i have fallen,yet again, for an image. some things you just can't help.

i should be with my friends sa EK today, but i'm not!for someone my age, i should have set foot somewhere near that place but for unforeseen, or well, simply unfortunate ones, i haven't. but that's not the issue.

supposed game today. postponed. but that's ok.

i think i'm going insane. and that's not anything new. but the voices in my head are getting louder. i'm too stupid to pick up the phone, to answer it and to make a call. i never know how to keep a conversation. i'm too lazy, period. i'm one hell of a pessimistic whatever. i've forgotten correct grammar and some form of eloquency and i'm falling for another one of my own traps.

i must really be lonely.

if there's more about this on my next post. i've really gone mad

hibernation

out of hibernation! took me quite a while. cynical me needed to recuperate. man, life is draining the hell out of me. i spent 2 days. locked up, away from the world. well, except for a 2 hr stroll at mall. saw love actually more than 5 times, in good company around 2 times and two weeks notice. love actually IS all around. now who says i'm a complete cynic? naah! i know i am, but i AM trying to see the light and enjoying it. people of actual essence live. people of great pretense exist. and i need to get organized this semester is killing me. one point at a time. and 3 solid points are almost up! i need a break! i'm getting a pretend break, but i am just starting and over. i just realized how incredibly away from myself i am. and that's why i am rambling. good night!

victim

my new victim just click there. for all the other stuff i should have put in my homepage, but my laziness got to me. plus i liked the theme.

spiderman

Topher Grace in Spiderman? they say he'll be playing a villain, Venom. Now I'm not an expert on these stuff, but heard he's one of the favorite villains. I wonder, spiderman against a look alike... well his character is under lock and key... if i didn't know any better i'd say he's replacing tobey maguire. just a thought. but i just saw 'in good company' (which should have been 'synergy' but i'm glad they changed it, doesn't work with the story)he was a real wreck in that story, i mean carter duryea. nice movie, unless of course you're me, you probably wouldn't think much of it.

...

What would make me happy? Friends and family. No matter how dull life gets--- and cliche, they are still there. Who cares if things go too loud for my quiet world, that kind of noise I can endure.
Who would make me happy? People who are not content with the mediocre. Good enough is not good enough, only a handful people believe that. And they make me happy.
What would make me happy? To do things I like best. To know I’ve exhausted all efforts on my part. And not care if people do not think it is the best.
What would make me happy? To like the things I do. To be lazy for one whole day and not worry about the consequences. To be free to talk my mind and not be judged.
Who would make me happy? People with open minds and take the time to actually listen and accept the fact that both of you are capable of thinking. They do not have to agree with you but they do lend ears.
What would make me happy? To be myself, totally different from everyone else and not be damned. And while on the subject, for people to be who they are and not second-rate duplicates.
What would make me happy? Quiet time. Some time to realize that I’m happy and was not put in this world randomly. Silence has always been comforting, to know that I can sit in one place and deal with the world my way. No matter how bad things turn out, I can always clear it up in my head. I can go out, be fine again. It’s not pretending, it’s me coping with this mad world.
What would make me happy? The things that some people do not notice. Coffee, water, sleep, a good book, time, papers, pencils, movies, music, food, pillows, a smile, chocolates, dreams, lights, tears, darkness, sunshine, dawn, wind, rain, fire, ice, conversations, watches, white, black, tick tock, silence. Mediocre should be taken out of the dictionary.